در کدام دو بیت، اختیار شاعری «ابدال» وجود دارد؟ الف) بال و پرش ز سنگ ستم کی توان شکست / مرغی که جز در تو ندارد نشیمنی ب) خدیو روی زمین آفتاب دولت و دین / که کم‌ترین خدمش حکم بر سلاطین داد ج) فغان که در طلب گنج‌نامهٔ مقصود / شدم خراب جهانی ز غم تمام و نشد د) زاهد خلوت‌نشین دوش به میخانه شد / از سر پیمان برفت با سر پیمانه شد