در کدام بیت جمله‌ی غیرساده وجود ندارد؟
1 در حال خویشتن چو همی ژرف بنگرم / صفرا همی برآید از انده به سر مرا
2 گر بر قیاس فضل بگشتی مدار چرخ / جز بر مقرّ ماه نبودی مقر مرا
3 منگر بدین ضعیف تنم زانکه در سخن / زین چرخ پرستاره فزون است اثر مرا
4 وز دیدن و شنیدن دانش یله نکرد / چون دشمنان خویش به دل کور و کر مرا