تعریف فعل اسنادی: فعل اسنادی فعلی است که ویژگی، حالت یا نسبت بودن را به نهاد نسبت دهد، مانند:است، بود، هست، می‌باشد، شد، گشت، گردید، نیست، نباشد، گردد، نماید، بماند، گردد... این افعال معمولاً با یک مسند همراه هستند و معنای «بودن یا شدن» دارند. بررسی دقیق گزینه‌ها: 1) نگشت آسایشم یک لحظه دمساز فعل: نگشت = منفی فعل «گشت» → یعنی «نشد» «آسایشم نگشت دمساز» = آسایشم دمساز نشد→ فعل اسنادی دارد (گشت = شد) 2) من اینجا چون نگهبانم... تو چون گنج «من نگهبانم» = من نگهبان هستم ← فعل اسنادی حذف‌شده و به‌صورت ضمیر متصل آمده→ فعل اسنادی دارد (ام = هستم) 3) نگردد شاخک بی‌بن برومند «نگردد» = منفی فعل «گردد» یعنی «نمی‌شود»→ فعل اسنادی دارد (گردد = بشود) 4) فتاد از پای، کرد از عجز فریاد / ز شاخی مادرش آواز در داد فتاد = افتاد ← فعل حرکتی/اخباری است، نه اسنادی کرد فریاد = داد فریاد، یعنی عمل انجام داد آواز در داد = فریاد زد ← فعل حرکتی و کنشی است→ هیچ‌کدام از افعال این بیت اسنادی نیستند✅ بنابراین، گزینه 4 فعل اسنادی ندارد. نکات: «کرد» و «داد» هر دو فعل‌های گزارشی/کنشی هستند نه اسنادیچون ویژگی یا حالت یا بودن را نسبت نمی‌دهند، بلکه کنش انجام می‌دهندپس نه "کرد"، نه "داد"، نه "فتاد" → هیچ‌کدام اسنادی نیستند. نتیجه قطعی:✅ پاسخ صحیح: گزینه 4 – چون تنها گزینه‌ای است که فعل اسنادی ندارد.