به مرور مقداری از آنزیم‌ها به واسطه‌ی ماهیت پروتئینی (در مورد همه به‌جز $rRNA$) از بین می‌روند و یاخته‌ها مجبور به سنتز جدید آن‌ها می‌گردند، اما دقت کنید که آنزیم‌ها در انتهای واکنش دست‌نخورده باقی می‌مانند. بررسی سایر گزینه‌ها: 1) هر آنزیم بر روی یک یا چند پیش‌ماده‌ی خاص اثرگذار است، اما همه‌ی آنزیم‌ها عملکرد اختصاصی دارند و نوع خاصی از واکنش را کاتالیزگز می‌نمایند. 3) $pH$ بیش‌تر مایعات بدن بین $6$ تا $8$ است و بیش‌تر آنزیم‌های بدن انسان در این بازه از $pH$ فعالیت می‌کنند، اما $pH$ برخی از بخش‌ها در بدن خارج این محدوده است. مثلاً پپسین در $pH=2$ دارا بهینه‌ی عملکردی است. $pH$ بهینه‌ی عملکردی آنزیم‌های لوزالمعده‌ی ورودی به روده‌ی کوچک حدود $8$ است. 4) آنزیم‌های بدن انسان در دمای $37$ درجه‌ی سانتی‌گراد، حداکثر فعالیت (بهینه‌ی فعالیت) را دارند، یعنی در دماهای دیگر هم امکان فعالیت است.