در کدام بیتها معنی لغت مشخص شده اشتباه آمده است؟ الف) سر زلف تو شام است و رخت صبح / مبارک باد شامت با صباحت (نیکو روی)ب) زِ می کشان به صراحت گریز باید جست / به زاهدان به ضرورت سلام باید کرد (بیمیلی)ج) با هر ستارهای سروکار است هر شبم / از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو (ضیاع)د) ناگهان دم درکشید از بذلۀ دلکش دریغ / عاقبت خاموش گشت از نغمۀ دلخواه آه (مزاح)
در بیت (ب)، صراحت به معنای بهوضوح و روشنی است در حالی که کراهت به معنای بیمیلی است.در بیت (ج)، فروغ به معنای روشنایی و ضیا است. نباید ضیا و ضیاغ اشتباه گرفته شود. (ضیاع به معنای (زمینهای زراعی) است.)صباحت: زیبایی، نیکرویی، خوبرویی و سفیدی رنگ انسان / بذله: هزل، لطیفه، مزاح