بیت مطرح در صورت سؤال، بیانگر اعتقاد به خدای حکیم، که زمینه‌ساز شکوفایی اختیار است، می‌باشد. اعتقاد به خدای حکیم، این اطمینان را به انسان می‌بخشد که جهان، حافظ و نگهبانی دارد که اشتباه در کار او نیست. آیه‌ی «إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ أَنْ تَزُولَا» بیانگر این مطلب است. این آیه حاکی از تقدیر الهی است و تقدیر الهی برخاسته از علم خداوند است.