عبارت «جهان همواره و در هر آن به خداوند نيازمند است و اين نياز هيچگاه قطع و يا كم نمیشود»، مبين چيست و درک اين نيازمندی و ارتباط با خدا منتهی به كدام امر میگردد؟
* در بحث نيازمندی در بقا میخوانيم كه: وجود و هستی بنا و نيز وجود مصالح و خواص آنها، همه وابسته به خداست و خداوند هر لحظه اراده كند، آنها از بين میروند و ساختمان متلاشی میگردد $\leftarrow $ به همين جهت، جهان همواره و در هر «آن» به خداوند نيازمند است و اين نياز هيچگاه قطع و يا كم نمیشود. * قسمت دوم سؤال: هرچه معرفت انسان به خود و رابطهاش با خدا بيشتر شود، نياز به او را بيشتر احساس و در نتيجه عجز و بندگی خود را بيشتر ابراز میكند.