در کدام بیت آرایه‌های «تضاد- استعاره- تشبیه- کنایه» به کار رفته است؟
1 دست فلک کبود شد از گوشمال ما / شوخی ز سر بهشت دل خرد سال ما
2 از سیلی خزان که ز رخ رنگ می‌برد / نگذاشت باد سر کشی از سر نهال ما
3 رحم کن ای آفتاب عشق بر ما ناقصان / کز رگ خامی به دوزخ راه‌ها داریم ما
4 هر چند در این باغ چو گل پاک دهانیم / از زخم زبان بوتهٔ خار است دل ما