در كدام بيت با آوردن «مشبه‌به» آرايۀ استعاره شكل گرفته است؟
1 آن مه طوبی خرام گر به چمن بگذرد  /  سرو خرامان برد قامت او را نماز
2 از تو خالی نبودمی يک دم  /  وز تو دوری نجستمی يک روز
3 دلبر شیرینسخن بیش نماید عتاب  /  شاهد سیمین‌بدن بیش کند کبر و ناز
4 کامت از عشق می‌شود حاصل  /  گام برگیر و کام دل بردار