با توجه به دو بیت زیر: جهان چون خط و خال و چشم و ابروست  /   که هر چیزی به جای خویش نیکوست  اگر یک ذره را بر گیری از جای  /   خلل یابد همه عالم سراپای کدام مفهوم فلسفی، زمینۀ پذیرش می‌یابد؟
1 اصل سنخیت علت و معلول، به این معنی که از علت‌های خاص، معلول‌های خاص نتیجه می‌شود.
2 اصل بطلان تسلسل علل، به این معنی که استمرار علت و معلول و عدم انتهایش به یک علت قائم به ذات، محال است.
3 اصل تقدم وجوب بر وجود، به این معنی که الوجود ما لم یجب لم یوجد (وجود تا به مرحلۀ ضرورت نرسد، وجود پیدا نمی‌کند.)
4 اصل علیت و معلولیت، به این معنی که هر امر ممکن به علتی که وجوب دهنده به آن است، متعلق و وابسته و نیازمند است.