آرایههای «اسلوب معادله، کنایه، ایهام تناسب، حس آمیزی و حسن تعلیل» به ترتیب، در کدام ابیات آمده است؟ الف) آه از این قوم سیه دل که گران میدانند / به زر قلب، وصال مه کنعانی راب) از آن دندان ز پیران گردش افلاک میگیرد / که از غفلت نیندازی به پیری لب گزیدن راج) جان محال است که در جسم بود فارغ بال / خواب، آشفته بود مردم زندانی را د) دل آگاه ز تحریک هوا آسوده است نیست از باد، خطر تخت سلیمانی راه) در این ماتم سرا تا یک نفس چون صبح مهمانی / به شکّر خنده شیریندار کام تلخکامان را
اسلوب معادله در «ج»: مصراع دوم تمثیل برای مصراع نخست و میان دو مصراع (همانطور که) قرار میگیرد.کنایه در «الف»: سیاه دل بودنایهام تناسب در «د»: هوا: 1) آرزو، خواهش 2) جو و فضا که با باد تناسب دارد.حس آمیزی در «ه»: شکّر خندهحسن تعلیل در «ب»: علت ریختن دندان در پیری از نظر شاعر جلوگیری از گزیدن لب است.