پيشنهاد يک كارمند در هنگام بستن عقد قرارداد جهت نظافت فروشگاههای زنجيرهای يک مؤسسه اين بود كه: «چون كارخانه توليدكننده شوينده در سال ۹۰ نامزد دريافت نشان ايزو ۲۰۰۹ بوده؛ پس شويندههای اين كارخانه دارای كيفيت بالايی است و در نظافت به بهترين وجه از اين شويندهها میتوان استفاده كرد.» در تصميمگيری برای بررسی اين پيشنهاد، يک متفكر نقاد چه سؤال درست و به جايی میتواند بپرسد؟
از تفاوتهای مهم نقاد و غيرنقاد، جدی گرفتن فرايند تفكر است و توجه آگاهانه به آن و پرسيدن سؤالات درست و بهجا است. متفكر نقاد هنگام شنيدن يک مطلب يا تصميمگيری دربارهٔ آن، آن را از وجوه مختلف بررسی میكند. سؤال درست و بهجای متفكر نقاد در بستن اين قرارداد اين است كه «اين كارخانه توليد مواد شوينده، نشان ايزو 2009 را از چه جهتی دريافت كرده؟، آيا برای كيفيت كالای خود يا برای مدرنيزه بودن كارخانه بوده و يا غيره.؟»