قائل بودن اثربخشی مخلوقات عالم هم‌چون ائمۀ اطهار (ع) در شفابخشی، بيانگر عدم سلب كدام جنبۀ توحيد می‌باشد و اين توانايی برای ايشان، مأثور از چيست؟ 
1 (قل اَغَير الله اَبغی ربّا و هو ربُّ كُلِّ شیءٍ) - صاحب اختيار بودن و اعطای مقام دخل و تصرّف به آنان 
2 (قل اَغَير الله اَبغی ربّا و هو ربُّ كُلِّ شیءٍ) - طیّ طريق بندگی و حقانيت نظام هستی
3 (ما لَهم مِن دونه مِن ولی و لا يُشرک فی حُكمه احدا) - طیّ طريق بندگی و حقانيت نظام هستی
4 (ما لَهم مِن دونه مِن ولی و لا يُشرک فی حُكمه احدا) - صاحب اختيار بودن و اعطای مقام دخل و تصرّف به آنان