مَن یُحبُ اللهَ یُحسِن إلی النّاس وَ مَن یحبُه اللهُ یُبعَدُ عَنه الشرُّ:
1 هر کس خدا را دوست بدارد با مردم به خوبی رفتار می‌کند و کسی که خدا او را دوست دارد، از بدی دور می‌شود.
2 هر آن که حب خدا در دل دارد به مردم احسان می‌کند، و کسی که خدا او را دوست دارد، از بدی دور می‌ماند.
3 کسی که خدا را دوست دارد به مردم نیکی می‌کند، و کسی که خدا او را دوست دارد، بدی را از او دور می‌کند.
4 آن که دوست دار خدا است به مردم احسان می‌کند، و آن که خدا دوست دار اوست، او را از شر دورش می‌سازد.