این که جهان همواره و در هر آن به خداوند نیازمند است و این نیاز هیچ گاه قطع و یا کم نمیشود از کدام آیه برداشت میشود و افزایش عبودیت و بندگی به پیشگاه خداوند، تابع چیست؟
آیهی «یَسْئَلُهُ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ» (سوره فاطر، آیه 13) اشاره به این دارد که همه موجودات در آسمانها و زمین به خداوند نیاز دارند و این نیاز هرگز قطع نمیشود. این نشاندهندهی نیاز دائمی و همیشگی به خداوند است. اما در مورد افزایش عبودیت و بندگی، این به "افزایش خویشتنشناسی" وابسته است، زیرا انسان زمانی که خود را بشناسد و بفهمد که به خداوند نیازمند است، درک عمیقتری از عبودیت و بندگی پیدا میکند. پس پاسخ صحیح گزینه 3 است.