در مكتب فلسفی ماركسيسم، اين اعتقاد وجود دارد كه هر فرد، برحسب اينكه به كدام‌يك از طبقات اقتصادی جامعه تعلّق داشته و در كدام دوره از تاريخ زندگی كند، دارای عقايد و فرهنگ و ارزش‌ها و آرمان‌های خاصی است. در اين مكتب، انسان مانند يك قطعه موم فرض شده است كه خودش نمی‌تواند به خودش شكلی بدهد و در دست شرايط اقتصادی و اجتماعی زمانۀ خود، شكل می‌گيرد. بر اساس تحليلی كه در گزينۀ ۱ بيان شده است، سفسطه‌گری هرچند دليل به‌وجود آمدن شكاكيت در جامعۀ آتن بود؛ اما خود پيامد جايگاه طبقاتی سوفسطائيان و در جهت حفظ منافع آن‌ها بود.