بيت زير با كدام آيۀ شريفه معنايی واحد را بيان مینمايد؟ خشك ابری كه بود ز آب تهی / نايد از وی صفت آبدهی
بيت مذكور، اشاره به فقر ذاتی موجودات مینمايد كه پديده میباشند و هستی از خود آنها نيست كه اين موضوع در آيۀ شريفۀ (اَنْتُمُ الْفُقَراءُ اِلَی الله) متجلّی است.