در همۀ ابیات اختیار زبانی تغییر مصؤت کوتاه به بلند و مصوت بلند به کوتاه وجود دارد، به‌جز:
1 هرچند مه ما را از ما خبری نیست  /  دل برده‌ای از ما دل ما را اثری نیست
2 تا پای تو از دایرۀ عهد برون شد  /  در هستی خویشم به سر تو که سری نیست
3 هر چند نگه می‌کنم از روی حقیقت  /  یک لحظه تو را سوی دل مانظری نیست
4 زو نور گرفتست جهان جمله سراسر  /  بی‌نور بماندیم و سوی ماشرری نیست