افلاطون در این تمثیل می‌خواهد نشان دهد که چگونه فلسفه و تفکر فلسفی که مصداق بارز آن، نقد و ارزیابی عقلی باورهای بنیادی است، انسان را به سمت آزادی حقیقی هدایت می‌کند.گزینۀ 2: درست است که تفکر فلسفی هم رنج فراوان دارد، ولی تحمل رنج در راه تحصیل هر علم و دانشی، مقصود افلاطون را برآورده نمی‌کند.گزینۀ 3: عادات غیرمنطقی می‌تواند مانعی بر سر راه آزادی حقیقی باشد، ولی اولاً هر عادت فکری سنتی و اجتماعی لزوماً نادرست نیست و ثانیاً ترک عادات غیرمنطقی برای رسیدن به آزادی کافی نیست بلکه باید با تفکر فلسفی درست، عادات صحیح را جایگزین عادات قبلی کرد.گزینۀ 4: آزادی حقیقی همان رسیدن به حقیقت برتر است، نه چیزی که در پرتو آن، به حقیقت برتر می‌رسیم. صفحه‌های24تا26