کدام گزینه با بیت زیر تناسب معنایی کم‌تری دارد؟ «کبوتری که دگر آشیان نخواهد دید / قضا همی‌بردش تا به‌سوی دانه و دام»
1 به آب زمزم و کوثر سفید نتوان کرد / گلیم بخت کسی را که بافتند سیاه
2 بر آن سرم که ننوشم می و گنه نکنم / اگر موافق تدبیر من شود تقدیر
3 هوش خردمند را عشق به تاراج برد / من نشنیدم که باز صید کبوتر شود
4 به اختیار قضای زمان بباید ساخت / که دایم آن نبود کاختیار ما باشد