1
همچو خورشید و ماه درتابد / عشق تو هر شبی ز روزن من
✓
✗
2
زمین بستر و خاک بالین او / شده تیره روشن جهانبین او
✓
✗
3
گل اندک عمر و چندان باد در سر! / چگونه خنده ناید گلستان را؟!
✓
✗
4
او بدی گوید و او را شاید / من نکو گویم و آن را شایم
✓
✗
«واو» در این گزینه نشانهٔ «عطف» است و در سایر گزینهها نشانهٔ «ربط»