در همۀ ابیات واژۀ «آب» مجاز است، به‌جز: ............. .
1 در دیده به‌جای خواب، آب است مرا / زیرا که به دیدنت شتاب است مرا
2 عاقل به کنار آب تا ره می‌جست / دیوانۀ پابرهنه از آب گذشت
3 دهان خشک و غرقه شده تن در آب / از آن رنج و تابیدن آفتاب
4 تفاوت کند هرگز آب زلال / گَرش کوزه زرین بود یا سفال؟